Διαθέτουν τα σχολεία εξοπλισμό για την αντιμετώπιση της online ασφάλειας στο πρόγραμμα σπουδών τους και πέραν αυτού;

Από την ανάλυση είναι σαφές ότι οι πλευρές που χρησιμοποιούν τεχνολογικές παρεμβάσεις (δηλ. φίλτρα) και χάραξη πολιτικής, αποδίδουν σε γενικές γραμμές καλύτερη από αυτές που απαιτούν μακροχρόνια επένδυση στην έρευνα (όπως η κατάρτιση) ή συμμετοχή ολόκληρου του σχολείου (όπως η εκπαίδευση των γονέων ή η κατανόηση της κοινότητας). Η απόδοση είναι επίσης χαμηλή στην παρατήρηση και την αναφορά. Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και με σχεδόν διπλάσιο αριθμό συμμετεχόντων ιδρυμάτων, οι πλευρές που παρουσιάζουν την καλύτερη και τη χειρότερη απόδοση παραμένουν σχεδόν σταθερές κατά τη διάρκεια του 2010 και του 2011, με ελαφρά μόνο βελτίωση.

Το εργαλείο ανάλυσης που χρησιμοποιήθηκε στη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιείται τώρα σε πιλοτικά σχέδια στις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Όταν φτάσει να χρησιμοποιείται πλήρως σε αυτές τις περιοχές, θα έχουμε για πρώτη φορά στη διάθεσή μας λεπτομερή ανάλυση της διεθνούς απόδοσης. Αυτό μας δίνει τη συναρπαστική ευκαιρία να κατανοήσουμε σε διεθνές επίπεδο πώς αντιμετωπίζουν τα σχολεία την online ασφάλεια και πώς εξασφαλίζουν προστασία στους μαθητές τους, το προσωπικό τους και την ευρύτερη κοινότητα.