identity
Call for papers: ePIC 2013 - The 11th conference on ePortfolio and Identity
Following the rich discussions triggered by the presence of Mozilla Open Badges at ePIC 2012, the 11th ePortfolio and Identity Conference intends to explore further the concept of 'openness' in relation to the themes traditionally addressed by the conference. In particular, as ePortfolio and Open Badges are containers of personal data, what is their place in what some predict as the next big revolution: Open Me — open personal data?
The conference will take place on 8-10 July, 2013
Deadline for abstracts submission: 11 March
Contemporary media (digital, social and mobile) is transforming the landscape of identity, education, employment, culture, technologies and politics. The centralised, top-down, mass media model on which most of our institutions are based is facing assaults from the emerging decentralised, bottom-up, networked, agile social knowledge media. While old power centres are being challenged, new ones are appearing: they are based on the systematic collection, analysis and exploitation of the mass of data produced in our daily life. And we are busily coding our actions and thoughts for Google and Facebook to monetise them. In this context, how can we create the conditions for the emancipation of individuals towards a truly open society?
Authors are invited to address ePortfolio and identity issues in relation to:
- open ePortfolio and open badges
- open identity and open data
- open learning and open educational resources
- open assessment and open accreditation
- open employment and open business
- open architecture and open infrastructure
Key conference questions, in relation to ePortfolio and identity, may include (but are not limited to):
- How to support individual and community learning?
- How to contribute to the identity construction process?
- How to facilitate the recognition and accreditation learning?
- How to support lifelong learning, orientation and employability?
- How to support the acquisition of 21st century skills?
- How to create an ePortfolio architecture and infrastructure?
Deadline for abstracts submission: 11 March
ePIC 2013, the 11th international ePortfolio & Identity Conference
Tracks
Initial Education —ePortfolio from kindergarten to further and higher education
Employability, Organisational and Lifelong Learning —ePortfolio from employees to self-employed and entrepreneurs
Healthcare Education and Practice —ePortfolio from patients to healthcare professionals (special track)
Assessment, Accreditation and Recognition —knowledge, skills and attitudes
Policies —ePortfolio and identity initiatives from a single institution to a whole country
Identity Construction — ePortfolio, social networks, web 2.0
Technologies —ePortfolio platforms, system architectures and standards
Is eLearning quality in the eye of the beholder?
The article reflects the role of stakeholders and experts as well as their composition in review teams, based on the example of epprobate, the international quality label for eLearning courseware.
Some aspects of what we mean by eLearning quality can be captured in a reasonably objective manner (e.g. are learning objectives stated) but most of what we mean by quality (e.g. student engagement) can only be captured through more subjective measures. However, once we start to use subjective measures then the results begin to depend on who is doing the measuring, and, crucially, the results vary depending on the positioning of the reviewers with respect to the courseware.
So an eLearning producer may have one view (and within the company, the coders may have different views from the graphic designers), but the learners and teachers who will use the courseware, the employers who will employ those who have used the course, maybe the company that has commissioned the courseware for its employees, national government agencies and other social agencies may all have different perspectives on what is important in judging the quality of the courseware.
None of these perspectives have a monopoly on truth, and so the new international quality initiative ‘epprobate’ is using an approach that calls on views from a range of perspectives and stakeholders in order to develop its quality reviews.
Mere popularity is no guarantee of quality – one only has to look at the most popular TV programs, newspapers and YouTube videos to be convinced that popularity is not necessarily the same as quality!
On the other hand the traditional approach to quality assurance also has its problems. In education, the traditional approach has been for a small team of educational experts to come to a consensus view as to whether a journal article, a course, a programme of courses or an educational organization meets an established set of criteria. Such experts typically have knowledge of education and the quality evaluation processes and call on content experts if this is appropriate.
Such quality assurance systems have been criticised for being overly controlling, dominated by one particular perspective, and stifling initiative. So these approaches to quality assurance are giving way to quality enhancement approaches, and at the same time much more emphasis has begun to be put on student involvement in the quality process.
However these general quality schemes even in their most recent formulations are not ideally suited to the demands of an educational system subject to rapid change and growth and in particular those demands that arise from the use of eLearning. Many quality schemes for eLearning have been developed but most are somewhat tied to the limiting aspects of traditional quality approaches.
The solution that epprobate is proposing is to carry out reviews from a range of perspectives, in terms of a published set of quality criteria (http://epprobate.com/index.php/en/epprobate-quality-grid), and to involve the courseware producer with a learning community based around this review process. The production by the eLearning courseware producer of a self assessment is a vital part in encouraging the development of eLearning quality through self evaluation. A typical review panel would consist of representatives of the target group for the course, a pedagogical and quality expert, another eLearning courseware producer, a content expert and the eLearning courseware producer. This panel would produce a report examining the courseware in terms of the published criteria, and would award the epprobate label where the courseware was found to be of high quality.
Rather than simply a process of providing a label, the core of the epprobate process is the promotion of a community of peers working together to improve eLearning quality. We will achieve our goal of supporting the development of high quality eLearning courseware through a combination of consulting with a range of perspectives and multiple stakeholders, reviewing against a published set of criteria, producing detailed evaluative reports, and involving eLearning producers within our learning community.
eLearning Papers 28 on Cyber Security and Education published!
Addressing Cyber Security in schools should foster critical digital literacy, such that children can become empowered to make informed decisions about how they choose to use and share information online. eLearning Papers Nº 28 gives answers to questions such as: What constitutes risk when working with digital media? Or where does the potential reside to engage young people in safe Internet use?
The rapidity with which children and young people are gaining access to online, convergent, mobile and networked media is unprecedented in the history of technological innovation. There are two main foci for e–security research that associated with protecting information both strategic and economic and that protecting people particularly the young. While these are overlapping concerns it is the latter that this special issue addresses.
eLearning Papers 28 presents 8 articles arranged in the two sections, In-depth and From the field. The four In-depth articles give a view of the present discussions surrounding how students can be encouraged to engage in safe Internet use. The fourth From the field articles present examples of best practice scenarios.
Click here to read the whole editorial and the 8 articles.
Collaboratieve leeractiviteiten in veilige informatiesystemen ontwerpen
Het onderzoek op het gebied van applicaties voor informatietechnologieën in het ontwerp van computer ondersteunde collaboratieve leeractiviteiten (Computer Supported Collaborative Learning, CSCL) geeft uiterst complexe scenario’s die vanuit verschillende benaderingen bestudeerd moeten worden. Een van deze benaderingen kijkt naar de veiligheid van de informatie maar niet enkel vanuit een technologisch gezichtspunt.
In dit artikel wijzen wij erop dat de huidige e-learningsystemen die on-line collaboratief leren ondersteunen niet voldoende beantwoorden aan de essentiële veiligheidsvereisten en deze beperking kan van grote invloed zijn op de collaboratieve leerprocessen. Om deze problemen te verminderen hebben we een aanpak voorgesteld die gebaseerd is op modellen met uitgifte en beheer van digitale formaten (Public Key Infrastructure, PKI) die essentiële veiligheidskenmerken en –diensten in on-line collaboratief leren bieden, zoals beschikbaarheid, identificatie en authenticatie, toegangscontrole, vertrouwelijkheid, niet-verwerping, time stamping, controledienst en storingenbeheer.
Digitale immigranten ondersteunen. On-line cursussen voor leraren over veiligheid op internet in Oostenrijk
Mediaonderwijs is een intercurriculair vak op scholen in Oostenrijk maar maakt geen deel uit van de officiële lerarenopleiding. Leraren met goede digitale competenties tonen meer bereidheid om kwesties over veiligheid op internet te bespreken met hun leerlingen tijdens de les. Door deze vaardigheden bij leraren te bevorderen wordt uiteindelijk bijgedragen om deze onderwerpen binnen het algemene onderwijs te integreren. Een aantal krachtige e-learning tools zijn gepresenteerd om leraren vertrouwd te maken met de basisprincipes van veiligheid op internet en dit onderwerp in hun lessen te integreren.
We hebben gezien dat het benaderen van leraren met kwalitatief goede e-learning inhoud over veiligheid op internet meer effect sorteert wanneer samenwerking wordt gezocht met bekende aanbieders van lerarenopleidingen of websites die leraren bezoeken. Hierdoor wordt gegarandeerd dat de hulpmiddelen met hun behoeften overeenkomen en een duurzame kennisbasis wordt gewaarborgd. Deze conclusies werden geformuleerd door Saferinternet.at, het door de EU gefinancierde Oostenrijke initiatief voor het Veiliger Internet Programma voor veiligheid op internet dat o.a. voorziet in opleidingen voor leraren op dit punt.
De digitale wereld samen veilig en kritisch ontdekken
In het kader van het Veiliger Internet Programma werd in Letland een veilig-internetdag georganiseerd om ouders, leraren en jongeren bijeen te brengen om de digitale wereld veilig te ontdekken. Volgens de huidige bevindingen staat veilig voor kritisch omdat de vaardigheden voor digitale geletterdheid sterk verband houden met het vermogen om internetinhoud kritisch de kunnen beoordelen, wat automatisch aansluit op persoonlijke veiligheid op internet.
Een onderzoek dat door EU Kids Online in 2010 werd uitgevoerd, toonde aan dat slechts 54% van de kinderen en jongeren zegt dat ze in staat zijn om informatie van verschillende internetbronnen te beoordelen en deze te vergelijken voordat ze deze als waar en betrouwbaar aannemen. Om deze stelling te toetsen heeft het kenniscentrum voor veilig internet van Letland in samenwerking met de website Draugiem.lv van het Letse sociale netwerk een experiment opgezet om te kijken welke voorzorgen jongeren nemen met het verstrekken van persoonlijke informatie. De resultaten laten zien dat meer maatregelen nodig zijn die de kritische digitale geletterdheid van jongeren aanpakken en bevorderen.
Wat we geleerd hebben met het Veiliger Internet Programma in Estland
De Estlandse kinderen vormen een demografische groep die tot de eerste vijf groepen internetgebruikers binnen de EU behoren die zowel de voordelen van de nieuwe ICT-oplossingen weten te gebruiken als gevoelig zijn voor hun nadelen (verschillende gevaren van internet). In dit land zijn gecoördineerde inspanningen in het kweken van bewustzijn voor de e-veiligheid relatief recent. Eerdere activiteiten waren slecht gecoördineerd, vonden geen opvolging en steunden grotendeels op vrijwilligers. In de afgelopen jaren heeft het Veiliger Internet Programma in Estland deze zo noodzakelijke gecoördineerde aanpak gegeven.
Ons doel is de thema’s te onderscheiden die niet binnen het programma zijn behandeld, de zwakke en sterke punten van het programma vast te stellen en essentiële punten voor de komende fasen aan te bevelen. We hebben de inhoud (studiemateriaal en een e-cursus) die door het project gecreëerd is, geanalyseerd alsook de ervaringen van de trainers en de reacties na afloop van de cursus. Op basis van deze gegevens hebben we aanbevelingen (vanuit het oogpunt van het project, schoolleiding, ouders en overheid) opgesteld voor de volgende fase van het initiatief.
Zijn scholen erop voorbereid om veiligheid op internet binnen en buiten het leerplan te behandelen?
Dit artikel bestudeert de gegevens van meer dan 1.000 scholen in het Verenigde Koninkrijk met betrekking tot hun veiligheidsbeleid en -praktijken op internet. Door deze te vergelijken met de gegevens van vorig jaar kunnen we de huidige toestand van de praktijken aan scholen in het Verenigde Koninkrijk beoordelen en de vooruitgang over een periode van 12 maanden analyseren.
Wat duidelijk uit deze analyse naar voren komt is dat de aspecten die technologische ingrepen (bijv. filteren) en beleidsontwikkeling gebruiken in het algemeen beter presteren dan aspecten waarvoor lange-termijn investeringen in hulpmiddelen (zoals opleiding) of de betrokkenheid van de school in zijn geheel (zoals oudereducatie of bewustwording binnen de community) nodig zijn. Supervisie en rapportering scoren ook slecht. Het is interessant om te zien dat zelfs met een twee keer zo groot aantal deelnemende instellingen de beste en slechtste resultaten vrijwel constant blijven over 2010 en 2011, met slechts een lichte verbetering.
De analysemethode die gebruikt is om deze gegevens te verzamelen, wordt nu in proefprojecten in de VS en Australië toegepast. Wanneer de methode in deze landen eenmaal volledig in gebruik is, beschikken we voor het eerst gedetailleerde analysegegevens van internationale resultaten. Dit biedt stimulerende kansen om op internationale schaal te begrijpen hoe scholen omgaan met veiligheid op internet en hoe zij de bescherming van leerlingen, personeel en gemeenschap waarborgen.
Ervaringen van kinderen met seksuele intimidatie en seksueel misbruik op internet
Een onderzoek uitgevoerd door Save the Children en de politiegroep Virtuele nabijheid van Helsinki geeft data over de omvang van seksueel misbruik van Finse kinderen op internet. De anonieme studie werd uitgevoerd bij vier online communities in 2011. Het verslag geeft de resultaten voor de ondervraagden onder de 16 jaar (62% meisjes, 38% jongens) die 54% (2.283) van alle ondervraagden vertegenwoordigden.
De studie was gericht op online interactie waarbij de andere persoon een volwassene of een beduidend oudere persoon was. 33% van de kinderen waren slachtoffer van intimidatie middels seksueel getinte berichten, foto’s of video’s afkomstig van een volwassene of een beduidend oudere persoon; 24% van de kinderen hadden gesprekken van seksuele aard gevoerd en 20% had seksueel contact via de webcam met een volwassene of een beduidend oudere persoon. 11% waren schaars gekleed of naakt voor de webcam verschenen. Als we rekening houden met de beperkingen van online studies, vormen de resultaten reden tot bezorgdheid. Seksueel misbruik van kinderen op internet – al dan niet ervaren als intimidatie – blijkt een verstrekkend probleem te zijn die een doortastend optreden van de politie en maatregelen ter bescherming van minderjarigen vereisen.